(VIDEO) Da li služba sa Banjice mrsi konce opoziciji u Srpskoj?

Nekadašnji “čelični trio” opozicije , Nebojša Vukanović, Draško Stanivuković i Jelena Trivić, godinama je predstavljao bastion otpora vlasti u Republici Srpskoj. Međutim, nekoliko godina kasnije, politička scena izgleda neprepoznatljivo. Razdor, teške riječi i, kako se sumnja, direktni uticaji iz Beograda, pretvorili su saveznike u ljute rivale, da bi ih danas nevidljiva ruka ponovo počela gurati u isti koš.

Pad jedinstva počeo je onog trenutka kada su lične ambicije i dodvoravanje centrima moći u Srbiji postali prioritet. Dok je Draško Stanivuković snimao spotove podrške Aleksandru Vučiću uz čuvenu poruku “Pogledajte semafor”, Jelena Trivić je, prema tvrdnjama analitičara, po nalogu iz Novog Sada pokrenula Narodni front.

Nakon unutarpartijskih sukoba u PDP-u, Trivićeva napušta stranku uz optužbe o “simbiozi” Stanivukovića sa režimom Milorada Dodika. Osnivanje Narodnog fronta pratile su kontroverze, jer su iza nove partije stali ljudi blisko povezani sa vrhom SNS-a u Srbiji.

Sukob između Stanivukovića i Trivićeve bio je brutalan. Draško je preko sebi bliskih medija oštro napadao i ismijavao bivšu koleginicu, dok je ona uzvraćala optužbama da je gradonačelnik Banjaluke postao “Dodikov pijun”.

Čak i 2024. godine, Trivićeva je na svojoj zvaničnoj stranici javno prozivala Stanivukovića, navodeći da “simbioza još uvijek funkcioniše”, aludirajući na njegovu saradnju sa SNSD-om.
Jelena Trivić je javno isticala korupciju u Gradskoj upravi Banjaluka kao glavni razlog svog odlaska iz PDP-a

Postavlja se ključno pitanje: Kako su preko noći zakopane ratne sjekire?
Danas, portali pod kontrolom režima u Srbiji intenzivno promovišu tezu da su upravo Stanivuković i Trivićka idealni kandidati za inokosne funkcije na predstojećim izborima. Ovaj “politički manevar” izaziva sumnju da se scenario piše van granica Republike Srpske.

Da se ništa ne prepušta slučaju, pokazao je i nedavni sastanak opozicije u Banjaluci. Branko Blanuša, jedan od potencijalnih kandidata za predsjednika Republike Srpske, prema našim saznanjima, bio je izložen snažnom pritisku da povuče svoju kandidaturu u korist Draška Stanivukovića, a to je potvrdio i Vukanović na svome blogu.

Nevjerovatno zvuči činjenica da Trivićeva i Stanivuković sada djeluju “složno i skladno”, ignorišući sve ono što su jedno o drugom rekli u protekle dvije godine.

Dok Stanivuković i Trivićeva grade narativ o podršci iz Beograda, realnost na terenu ih često demantuje. Aleksandar Vučić se redovno sastaje sa Miloradom Dodikom, pružajući mu direktnu i institucionalnu podršku, dok se zvanični sastanci sa liderima opozicije iz Srpske gotovo i ne dešavaju.

U moru kalkulacija, određene političke opcije nastoje zadržati kurs beskompromisne borbe. Pokret Za pravdu i red Nebojše Vukanovića često se izdvaja kao najglasniji kritičar, naročito kroz podršku studentskim protestima u Srbiji, čime pokazuju da ne zavise od aminovanja zvaničnog Beograda.
Zajedno sa Igorom Crnatkom iz PDP-a, koji ostaje dosljedan kritikovanju “simbioze”, te aktivizmom pokreta Restart, ovo jezgro djeluje kao usamljeno ostrvo u opozicionom moru koje ne odustaje od namjere da zada odlučujući udarac režimu Milorada Dodika.

Dodatnu pometnju na političkoj sceni unosi Igor Radojičić i njegov pokret PSS. Iako se predstavlja kao “treći put” i nova nada, Radojičićeve nedavne izjave u kojima otvoreno hvali Dodika i Stanivukovića kao “sposobne političare” bacaju sjenku sumnje na njegove stvarne opozicione namjere.

Da li je opozicija u Srpskoj postala samo figura na šahovskoj tabli službi sa Banjice i Novog Sada ili postoji stvarna želja za promjenama, pokazaće predstojeći izbori. Jedno je sigurno, narod u Republici Srpskoj ima dobro pamćenje, čak i ako političari nemaju.

Autor: Vijesti Srpske