Elektroprivreda Republike Srpske kredite namijenjene za investicije utrošila je u sve drugo, samo ne u ono za šta je novac zapravo bio predviđen – kapitalne projekte. U ovo preduzeće uložene su stotine miliona maraka, a ono je samo u prvih šest mjeseci ove godine ostvarilo gubitak od 56 miliona maraka, praćen novim višemilionskim zaduženjima.

Umjesto u modernizaciju distributivnih mreža i sanaciju postojećih postrojenja, brojni investicioni krediti završili su u platama prekomjernog broja radnika i u krpljenju starih dugova.
Od preduzeća koje ima sve preduslove da bude pokretač razvoja Srpske, ono što danas vidimo jeste samo budžetski teret, upozorava struka.
Zašto niko ne pita zašto uprava loše rukovodi
Ukoliko preduzeće godinama ne funkcioniše dobro, postavlja se pitanje zašto se u Vladi i nadležnom ministarstvu niko nije zapitao zašto uprava preduzeća ne rukovodi kako treba, ukazuje ekonomista Zoran Pavlović.

„To je ozbiljan sistem koji zahtijeva ozbiljnu ekipu. Ako nemaju znanja, struke i vještine, postoje ljudi u institucijama i institutima, ekspertski timovi koji se moraju formirati i napraviti strategiju“, kaže Pavlović.

Prema njegovim riječima, očigledno je da strategije razvoja Elektroprivrede nema, jer sve investicije zbog kojih je preduzeće opterećeno kreditima sa kineskim kompanijama, vezanim za izgradnju različitih hidrocentrala, ne daju nikakav rezultat, dok troškovi i dalje rastu.

„Tako da rezultata proizvodnje struje, pogotovo one iz vodnih resursa koja jedina može da se izveze, nema. Sada smo u situaciji da uvozimo struju po vrlo visokim cijenama, a to je nešto što je put u propast Elektroprivrede“, upozorava Pavlović.

Reklame i donacije umjesto ulaganja u mreže
Pored katastrofalnog finansijskog stanja, preduzeće redovno izdvaja stotine hiljada maraka za oglašavanje, iako je jedino koje se bavi proizvodnjom struje u Srpskoj i suštinski nema potrebu za reklamiranjem svojih usluga.
Pored toga, hiljade maraka sa računa Elektroprivrede odlazi i u razne vjerske organizacije, udruženja i sportske klubove koji su pod kontrolom lokalnih moćnika, umjesto da taj novac bude usmjeren tamo gdje je preduzeću i građanima najpotrebniji: u modernizaciju mreže i stabilnu proizvodnju struje.