Pravoslavna crkva danas proslavlja Đurđic, praznik posvećen Svetom Georgiju, jednom od najpoštovanijih hrišćanskih mučenika. Ovaj svetac, poznat po nepokolebljivoj hrabrosti i vjeri, stradao je početkom 4. vijeka nakon što je odbio da se pokori caru Dioklecijanu i njegovom progonu hrišćana. Predanje govori da je 303. godine pogubljen zbog otvorenog ispovijedanja svoje vjere.

Zašto se slavi Đurđic?

Na ovaj dan vjernici se prisjećaju prenošenja moštiju Svetog Georgija iz Nikomidije u Lidu Palestinsku. U crkvenom kalendaru on se slavi dva puta godišnje:

6. maja, Đurđevdan, dan njegovog stradanja,
16. novembra – Đurđic, dan prenosa moštiju.

Sveti Georgije se na ikonama obično prikazuje kao ratnik na konju koji kopljem savladava aždahu, simbol borbe dobra protiv zla. Za današnji praznik, međutim, ikonopis ga prikazuje uspravno, bez konja, sa mačem ili kopljem u ruci. U brojnim pravoslavnim manastirima ubraja se među najznačajnije svete ratnike.

Narodni običaji i vjerovanja

Iako Đurđic nije praznik označen crvenim slovom, duboko je ukorijenjen u narodnoj tradiciji. U mnogim krajevima se izbjegavaju teški fizički poslovi, a posebno lov, jer se vjeruje da lovcu koji toga dana odlazi u šumu može krenuti nesreća tokom cijele godine.

U periodu od 16. do 24. novembra postoje posebna narodna pravila:

iz kuće se ne iznosi ništa,
ne pere se i ne prede vuna,
žene ne rade ručne radove,
zanatlije poput krojača i obućara obustavljaju posao.

Ovi dani se nazivaju Mratinci ili Vučiji dani, jer se 24. novembra obilježava dan Svetog Mrate, koji se u narodu smatra zaštitnikom vukova. Prema starim vjerovanjima, u ovom periodu sveti Mrata “obilazi domove”, procjenjuje ko marljivo radi, a ko zanemaruje crkvene obaveze. Lijenima i nemarnima, kaže predanje, šalje “hromog vuka” kao kaznu.

Narodne prognoze za zimu

Stariji ljudi i danas prate vrijeme tokom Mratinaca. Ako su dani magloviti, vjeruje se da će predstojeća zima biti blaga, ali nestabilna. Ako je vrijeme vedro, narod očekuje oštru i hladnu zimu.

Vijesti Srpske